Afrika na de slag bij Thapsus
We moeten gaan. Het wordt zo donker.
Ze slapen staande.
Olifanten.
Als ze eenmaal liggen, kunnen ze niet meer overeind.
O ja?
Dat wist ik niet.
We moeten gaan.
Waarheen?
Utica is niet ver weg.
Utica?
Wat is er daar voor ons? - Onderdak, eten.
We hebben geen van beide nodig.
Slaap, dan. - Dat zou welkom zijn.
Dus...
Op naar Utica.
Lieve hemel.
Is er echt niets beters te vinden? - Het doet er niet toe.
Breng water om ons te wassen. - En brood en wijn.
Ik denk dat ik me vanavond ga bedrinken.
Drink je voor een keer mee? - Liever niet.
Kop op, we leven nog. - Ja, we leven nog.
En zolang er leven is, is er hoop. - Wij hebben het tegendeel bewezen.
Aquinas, dit brood is hard. Geef me een mes.
Scipio...
je bent een verdraagzaam man. Als je kunt, moet je...
vrede sluiten met Caesar. - Ik doe wat jij doet.
Dat zou ik niet doen.
Ga je eigen weg. - Laten we daar nu niet over praten.
Excuseer me even. Ik moet urineren.
Daar staat een pispot, geloof ik.
Help.
Stuur ze weg.
Doe het nu.
Diep snijden, jongen.
Vaarwel, generaal.
Dank u wel.
We hopen dat u genoten hebt van ons nederige stuk op deze blijde dag.
Deze blijde dag waarop onze roemrijke vader teruggekeerd is...
waarop de Juliaanse zon opgekomen is...
en de Pompejaanse nacht voorgoed verdreven is.
Deze blijde dag waarop onze dappere soldaten...
thuisgekomen zijn bij hun gezin.
Blijde dag.
Welkom thuis.
Ben je nu voorgoed thuis? - Ja.
Geen soldatenleven meer voor mij.
Bona Dea.
Gezellig, hè?
Inderdaad.
Wie zijn dat? - Ik heb ze vorig jaar gekocht.
Hebben we nu vier slaven? - Ze waren niet duur.
Betaald van mijn soldij?
Van de winst van de slagerswinkel.
Lyde en ik doen goede zaken. 500 stuks per week soms.
Vooral varkens, maar ook wat schapen en koeien.
Eirene?
Fijn je te zien. - U ook, heer.
Je spreekt onze taal. Dat doet me plezier.
Had u iets gewild? - Wat water, graag.
Ik heb iets voor je meegebracht.
Laat mij het doen.
Mooi.
De parentalia beginnen op de iden.
De tempels gaan dicht en er wordt niet getrouwd.
De festiviteiten beginnen op het vijfde uur in het Circus.
Het Capitolijnse gilde zorgt voor wijn en het gilde van de molenaars voor gebak.
Dat gebruikt alleen het beste graan. Echt Romeins brood...
voor echte Romeinen.
Het dikke ouwe kreng in eigen persoon.
Blij dat je weer thuis bent?
Na hoe lang? Twee jaar?
Neuk je nog steeds met m'n moeder?
Als ze me wil. - Vandaar je overdreven familiariteit.
Neem me niet kwalijk.
Ik was gewoon nieuwsgierig. En ja, het is goed om weer thuis te zijn.
M'n lieve jongen.
Zo knap.
Zuster, alles goed? - Kom hier.
Kom binnen en was de paardenstank van je af.
Timon, ik zie je straks wel.
Alsjeblieft, moeder, we komen nog te laat.
En dat zou ongepast zijn.
Ik wil net zo min naar dat diner.
Maar Caesar heeft me goed behandeld en we moeten gaan.
Dat verlangt het fatsoen. - Het fatsoen?
Het gezond verstand dan.
Ik kan Caesar niet om gratie vragen en dan z'n vriendschap weigeren.
Wat voor man vraagt er nou om gratie?
Ik verzeker je, moeder...
dat ik niet trots op mezelf ben. Ik ben helemaal niet trots.
In plaats van met een nobele zelfmoord zul je daarmee tevreden moeten zijn.
Breng me m'n sjaal.
Ga niet. Ik zal Atia je excuses aanbieden.
Geen sprake van. Ik ga.
Niet gaan zou voor zwakheid worden aangezien.
Als je hem weerziet, zul je misschien zien dat hij ook maar een man is.
Het verlies van zijn liefde is al dat razende verdriet niet waard.
Ik voel geen woede of verdriet.
Mijn bezwaar tegen Caesar is zuiver politiek, niet persoonlijk.
De Pontische troepen renden weg als hazen.
Geen wonder dat Pompeius Pontius zo snel kon veroveren.
En wat nu? Germania?
Ik moet volgende maand een triomftocht organiseren. Een hels karwei.
Maar we mogen het volk niet teleurstellen.
Wat leuk jullie allebei te zien. Het is veel te lang geleden.
We zijn blij hier te zijn.
Is dat een rouwsjaal? Heel mooi. Is er iemand gestorven?
Velen zijn gestorven.
Dat is waar. Maar nu is dat voorbij en wij leven nog.
Niet te geloven. Octavianus?
Goden, wat voel ik me oud als ik jou zie.
Kom.
Het is zo groot als vier mannen, heeft een lange nek en vlekken...
en is razendsnel.
Niet te geloven. Een nieuw monster? - Geloof het maar.
Ik probeer er een hierheen te halen...
maar de dieren sterven steeds onderweg.
Na die ellendige triomftocht moet u naar het platteland gaan en rusten.
Graag, maar dan moet ik orde op zaken te stellen in de republiek.
Uitstekend idee. Hoe gaat u dat aanpakken?
Ik sta open voor suggesties.
Gisteren zag ik Malchio de bakker in een draagstoel. Dat zou ik verbieden.
Ik laat het onderzoeken. Octavianus?
Hoe zou jij dat aanpakken?
Wat aanpakken? - Om orde op zaken te stellen.
Hoe zou ik het aanpakken?
Ik zou de burgers grote openbare werken laten uitvoeren.
De aquaducten repareren en zo.
Ik zou honderd nieuwe senatoren benoemen, op wie ik kan rekenen.
Wat bedoel je? - Ik bedoel jou niet.
Ik denk dat jouw overgave oprecht is. - Aardig dat je dat zegt.
Is Aelius Siculus niet onlangs gestorven?
Helaas wel. In Thapsus. - Precies.
Jij gaat z'n plaats innemen. - Zo'n jonge pontifex?
Ik was niet veel ouder toen ik bij het college kwam.
Ik denk dat ik mag benoemen wie ik wil.
Een grote eer. Kus z'n hand.
Ik kus uw hand, oom, maar ik zou een slechte pontifex zijn.
U regelt het wel, hè?
Ik wil me op m'n poëzie concentreren. - Hij zal het goed doen.
De poëzie kan wachten. - Niet te lang.
Poëzie is iets voor jonge mannen, vind je niet?
Dat zijn wij, met de muren van Thapsus achter ons. Ik stond hier.
En over de vlakte stormden de legioenen, de ruiters...
en 900 gevechtsolifanten van Scipio en Juno op ons af.
Blijf staan, zegt Caesar. Laat ze maar komen.
Ik doe dat wel. - Het is mijn werk, heer.
Wie is je heer?
Onze voorste linie denkt het bevel te hebben gehoord om aan te vallen...
en het hele leger stormt op Scipio's mannen af.
De olifanten zien ons krijsend op zich af rennen...
ze draaien zich om en rijden op hun eigen linie in. Chaos.
Niet huilen. Het was maar een spelletje.
Je verveelt je vast. De hele dag nietsdoen.
Ik vind het niet erg. - Je bent al een maand ontslagen.
We hebben geld genoeg, maar... - Ik kan niet blijven niksen.
Je wilt niet als slager werken? - In een winkel?
Je zou iets om handen hebben.
Leuk werk voor een prefect, hè? - Het ruikt net als vroeger.
Weet je nog, in Avaricum... - Zo leer je het vak nooit.
Karkassen zat om op te hangen.
Morgen krijg je je geld. - We snijden z'n neus af.
Hou daarmee op.
Donder op. - Waarom zou ik?
Het is slecht voor de zaken.
Ik ben Lucius Vorenus. - Ik ken jou. Een soldaat, hè?
Lekkere vrouw. - Laat haar erbuiten.
Weg hier. Dat is een bevel. - Nee, nee.
Je bent geen soldaat meer. Je bent een winkelier.
Jij bent er geweest.
Ga weg. Ik wil je hier nooit meer zien.
Jullie allebei.
Dood.
Terug aan het werk.
Dat had je niet moeten doen. Dat waren Erastes Fulmens mensen.
Je hebt 'm geslagen. - Het was niks ergs.
Erastes Fulmen zal je ombrengen.
Hij is gewoon een schurk. - Niet meer.
Hij heeft de hele heuvel in handen. Hij is een belangrijk man.
Hij doodt wie hij wil. - Ik ben geen proleet. Ik was prefect.
Caesar zelf heeft me een paard gegeven.
Dank u, meneer.
Ik hoop dat dat diner niet te pijnlijk was.
Ik ben gewend aan pijn. Ik vind het niet erg.
Ik wou dat je niet zoveel om hem gaf.
Ik wou dat ik niet zoveel om jou gaf.
Hou op.
Je broer is een heel knappe man geworden.
Caesar is erg op hem gesteld. - Heel erg.
Moeder beweert dat Caesar hem genomen heeft.
De kokkin zei dat ze ze bezig gehoord had.
Octavianus zei dat Caesar een vreselijke aandoening heeft.
Maar moeder geloofde hem niet. - Wat voor aandoening?
Geen idee. - Zei hij dat niet?
Hij moest het geheim houden.
Maar hij zei 'een vreselijke aandoening'?
Je moet erachter komen welke god hem vervloekt heeft.
Hoe dan? Het is een geheim. - Dat is het wapen dat ik zoek.
Daarmee kan ik hem kapotmaken. - Zeg zoiets niet.
Moet ik dan liegen?
Ik wou dat je aan iets anders dacht dan de ondergang van m'n oom.
Ik heb jou nooit wat voorgelogen.
Hij heeft me nog altijd in z'n macht en hij wil me niet loslaten.
Vraag je het aan je broer?
Zou dat je gelukkig maken? - Ja.
Wat ben je aan het lezen?
Een gids over bovennatuurlijke verschijnselen.
Is het goed?
Het is oersaai, maar als ik pontifex word, moet ik het jargon kennen.
Je mag oom niet teleurstellen.
Ik verveel me.
Ik kan je iets voorlezen. - Ja, doe maar.
Kleine mus, mijn geliefdes liefde met wie ze speelt...
die in haar schoot mag liggen en met z'n snavel in haar vinger mag bijten...
ik zou met jou willen spelen zoals zij om troost te vinden.
Heel mooi. - Bevalt het je niet?
Je draagt goed voor, maar ik heb genoeg van poëzie.
Vertel me een geheim. - Een geheim?
Iets gevaarlijks, wat niemand weet. - Zulke geheimen ken ik niet.
Ik weet het.
Caesars geheimzinnige aandoening.
Welke aandoening? - Waarover je moeder verteld hebt.
Dat heb ik verzonnen.
Dus jullie hadden iets? - Nee.
Of jullie hadden iets, of een god heeft Caesar vervloekt.
Er zijn geen goden. - Wel.
Er is een soort van eerste beweger...
maar een gemeenschap van wezens die zich met ons bemoeien? Nee.
Je vertrouwt me niet. - Jawel. Je bent m'n beste vriendin.
Wat kan het jou schelen of Caesar een ziekte heeft?
Niets, maar het is een vreselijk geheim en dus de moeite waard.
Ik betwijfel sterk dat jij vreselijke geheimen van jezelf hebt.
Je vergist je. - Wat dan?
Ik heb een man gefolterd en gedood.
Lucius Vorenus, een van de soldaten die me bevrijdde...
Heb je hem gedood? - Nee.
Z'n vrouw bedroog hem. Het kind van z'n dochter is eigenlijk van z'n vrouw...
verwekt door een slager. - Wat ranzig.
Ik heb de slager helpen ombrengen.
Moet ik nu bravo zeggen?
Je wilde een vreselijk geheim horen.
Opzij.
Centurio?
Lucius Vorenus?
Niobe.
Verrukkelijk als altijd. Phyllis laat je groeten.
Je hebt een mooi gezin.
Fijn je weer eens te zien.
Terug uit de oorlog, hè?
Het burgerleven. Lastig om aan te wennen. Andere regels.
Andere regels, verdomme.
Urbo zegt dat je hem een klap hebt gegeven.
Is dat zo? - Ja.
Perfect voorbeeld. Andere regels.
Zie je, ik mag mijn mensen straffen.
Burgers zoals jij moeten van ze afblijven.
Anders worden ze gestraft. Regels.
Kom ter zake.
Dit is de tweede keer dat Lucius Vorenus geen respect voor me toont.
De volgende marktdag, op de middag, zal hij me op het Forum aantreffen.
Hij zal voor me knielen, m'n voeten kussen en z'n excuses aanbieden.
Als hij dat niet doet, zal ik hem ombrengen.
Maar eerst zal hij z'n vrouw en dochters verkracht zien worden...
en zal ik dit gebouw platbranden. - Halt.
Ben je klaar?
Ga dan nu weg.
Goedendag.
De vrouw van die Lucius Vorenus is een hoer. Nou en?
Hij zweert dat Caesar geen aandoening heeft.
Hij liegt. - Is dat niet genoeg?
Als Caesar een ziekte heeft, lijdt hij, of je dat weet of niet.
Hij lijdt, maar hij is niet vernietigd. Je moet de waarheid achterhalen.
Probeer het nog een keer.
Beloof hem iets.
Je hebt iets wat hij wil.
Wat bedoel je?
Een jongeman vertelt z'n geliefde alles.
Dat kun je niet menen.
Hoe kun je zoiets...
Je weet dat hij naar je verlangt. - Ik zou m'n familie verraden.
Je familie is een slangennest. Je bent ze niets verplicht.
Ze houden van me. - Zoals ik van je hou?
Is dit liefde?
Ik kan niet. - Waar ga je heen?
Naar huis. - Wacht.
Je moeder heeft Glabius vermoord.
Mijn mensen hebben een van de daders gepakt.
Het spijt me.
Doe wat Lyde zegt. - Ga met ons mee.
Mijn plaats is hier. - En als ze je doden?
Dan blijven jullie op het platteland. Kom niet terug naar de stad.
Dan worden jullie plattelandsmeisjes.
Jullie nicht zal een knappe boer voor je zoeken als man.
Vraag de goden je te zegenen.
Smeek Vorenus dat hij doet wat Erastes vraagt.
Z'n voeten kussen? Dat zal hij nooit doen.
Denk erom: jullie zijn Vorenii, een oude, gerespecteerde naam.
En vergeet niet dat we veel van jullie houden.
Ga nu.
Vaarwel, zuster.
Eirene, ruim de tafel af.
Alsjeblieft, ga met ze mee. - Nee. En hou erover op.
Lekker brood. - Ik heb het beste gekocht.
Duur of niet.
Opzij.
Verberg je.
Hier komt consul Gaius Julius Caesar, imperator van de Gallische legioenen.
Salve, Lucius Vorenus.
Je vrouw is heel mooi. Hoe heet ze? - Niobe, generaal.
Sta op, Niobe.
Wilt u een beker water, generaal? - Graag.
Ga zitten.
Ik heb je altijd hoog geschat, Vorenus.
En ik hoor dat de mensen hier je respecteren.
Ik hoop het. - Daarom kom ik je vragen...
of je mijn kandidaat wilt zijn voor magistraat in deze wijk.
Wel?
Ik ben zeer vereerd dat u hierheen bent gekomen.
Maar ik moet helaas weigeren.
Keur je m'n daden nog altijd af?
Met alle respect, uw politiek is de mijne niet.
Weet ik. - Als magistraat moet ik spreken.
En je wilt je niet uitspreken ten gunste van een tiran?
Ik hecht aan mijn overtuiging.
Heerlijk.
Je hebt het fout. Ik heb de dictatoriale macht legaal verworven.
En ik zal die macht aan het volk teruggeven zodra ik kan.
Ik wil dat Rome weer wordt zoals het in de Gouden Tijd was.
Alleen speel ik dat niet klaar. Wil je me helpen?
Lang leve Caesar.
Zoek je iets speciaals?
Niet echt.
Heb je iets komisch?
Ik denk het niet.
Jij...
Waarom stuur je hem weg? - Ik mag 'm niet. Hij kijkt naar me.
O ja? Laat hem afranselen.
Ik roep een andere. - Niet doen.
Het is leuk om alleen te zijn.
Vind je niet?
Och, jawel. - Kom bij me liggen.
Bij je liggen? Waarom?
Dat zou ik leuk vinden. - Waarom?
Waarom niet? - Redenen genoeg.
Toen je klein was, kwam je elke nacht bij me.
Alleen als ik bang was. - Je was vaak bang.
Nu ben ik niet bang.
Doe alsof. - Daar ben ik niet goed in.
Nu geneer ik me.
Ik dacht dat je naar me verlangde.
Je bent nu een man, hè?
Je mag nemen wat je wilt.
Vertel eens, broer...
Wat bedoel je daarmee?
Nu komt de prijs.
Hoezo?
Je weet dat je je broer niet mag verleiden.
Jij en ik staan boven die sociale conventie.
Incest is wezenlijk fout, niet alleen uit conventie.
Dat moet wel. Waarom zijn zoveel incestkinderen anders idioten?
De kans dat je zwanger wordt, is niet groot bij een afnemende maan.
Maar jij doet zoiets niet uit wellust, dus zit er meer achter.
Ik vermoed dat je weer over Caesars gezondheid gaat beginnen.
Wat heb ik gedaan?
Wat heb je gedaan?
Vertel het me.
Beloof me...
dat je het niet aan moeder vertelt.
Kijk nou.
Net wasgoed.
Ziezo.
Staat hij me? - Prachtig.
Het voelt raar aan.
Nee, je zult 'm vuilmaken.
Valt hij van achteren ook goed?
Ik vind van wel.
Beheers je, moeder. - Ik begin nog maar pas.
Genoeg zo.
Ik ben geen kind meer. Je gaat me niet slaan.
O nee?
Je hebt met je zus geneukt. Schrijf mij de wet niet voor.
Stil. - Waag het niet.
Hoe kon je me zoiets aandoen?
M'n eigen kind.
Jij hebt m'n man vermoord. - Dat is niet waar.
Servilia heeft een van de daders gesnapt. Een van Timons mannen.
Heb je met die man gesproken?
Kijk me aan.
Ik zweer bij m'n voorvaders, op de steen van Jupiter...
dat ik je man niet vermoord heb.
Je hebt jezelf verlaagd voor een leugen.
Servilia liegt, dwaas. Ze loog om je tegen mij op te zetten.
M'n arme lammetje.
Eirene?
Ik kom, heer.
Ga zitten. Drink iets met mij.
M'n moeder had net zulk haar als jij.
Maar ze had grijze ogen. Grote, grijze ogen.
Een slavin op een boerderij in het noorden.
Ze rook naar pijnbomen. Ze werkte vast in een houtopslagplaats.
Dat denk ik. Dat verklaart de geur van pijnbomen.
Ik weet niet wie m'n vader was. Vast ook een slaaf.
Een of andere strontzak die niet de moed had om als een man te sterven.
Ik eet nog liever m'n hart op dan dat ik voor iemand buig.
Strontzak. - Stil.
Jullie kunnen m'n pik afzuigen. Ik ben Titus Pullo.
Ja, toch?
Ja, heer.
Je bent een brave meid.
Maar je lacht niet vaak.
Wilt u dat ik lach?
Ik wil dat je gelukkig bent.
Dat is beter.
Drink wat wijn.
Kom hier.
Dichterbij.
Trek je jurk uit.
Waarvoor is die hoed? - Jom Kippoer.
Is dat vandaag?
Ben jij nou een jood? - Ben jij soms m'n rabbijn?
Opzij, opzij. Nu.
Pak haar.
Help haar.
Moeder Isis, behoed en bescherm me.
Behoed en bescherm me.
Moeder Isis, behoed en bescherm me.
Wegwezen.